خرید بک لینک
ساخت فروشگاه رایگان
home theater in Los Angeles
Barabas Ropa de hombre
مانومتر ویکا
Hookah Shisha Tobacco
تصفیه آب و فاضلاب

تصفیه آب و فاضلاب

تلفیق آب شیرین کن با سایر فرآیندهای تصفیه

تلفیق آب شیرین کن با سایر فرآیندهای تصفیه

اصولا آب شیرین کن برای حذف ذرات می باشد. این تاسیسات اغلب خودکار عمل می نمایند و فقط شامل صاف سازی و گندزدایی می باشند بنابراین با سایر فرآیندهای تصفیه به صورت تلفیقی وجود ندارند.اما اخیرا صاف سازی غشایی بعنوان یک گزینه جایگزین صاف سازی دانه ای صرفنظر از کیفیت منبع آب ارزیابی شده اند. این تاسیسات حتی برای منابع آبی که نیاز به کنترل DBP یا حذف NOM، رنگ، بو و طعم، سختی، آهن، منگنز، آرسنیک و سایر ترکیبات آلی و معدنی دارند، به کار می رود. برای تصفیه این نوع آب ها، فرآیندهای صاف سازی غشایی با سیستم های تصفیه پیچیده تلفیق می شوند.

اکنون صاف سازی غشایی همراه با اکسیدان ها برای حذف آهن و منگنز، با سختی گیری با آهک برای حذف سختی، با انعقاد برای آب های با کدورت زیاد یا NOM زیاد و با PAC برای حذف مواد آلی مصنوعی به کار می رود.

انعقاد، لخته سازی و گاهی اوقات با ته نشینی، واحدهای پیش تصفیه معمول برای صاف سازی غشایی می باشند. انعقاد قادر به حذف 15 تا 50 درصد NOM در آب های طبیعی است. انعقاد با ته نشینی اجازه کاربرد صاف سازی غشایی را برای آبهای با کدورت بالا و خیلی متغیر می دهد.

PAC در تصفیه خانه های متداول جهت حذف عوامل مولد بو و مزه و همچنین ترکیبات آلی مصنوعی به کار گرفته شده است. تلفیق تصفیه PAC با صاف سازی غشایی یک فرآیند بی نظیر در حذف این آلاینده مهیا می سازد. در راکتور معمول PAC به غشا، PAC به جریان آب تغذیه غشا ( در بالا دست غشا ) قرار داده می شود. با استفاده از غشاهای تحت فشار با مدل جریان جانبی یا با استفاده از غشاهای مستغرق، PAC را به آب تغذیه برگشت داده می شود. این عمل زمان تماس با PAC را افزایش می دهد و استفاده کربن را به حداکثر می رساند.


+ نوشته شده در چهارشنبه 22 ارديبهشت 1400ساعت 11:00 توسط پالود | | تعداد بازدید :

اساس کار آب شیرین کن


اساس کار آب شیرین کن

اساس کار این دستگاه ها بر عبور مولکول های غیر یونی مثل آب از یک غشا با روزنه های بسیار ریز بنا شده است. این غشاها به صورتی ساخته شده اند که مولکول های خنثی را به راحتی از خود عبور می دهند. به همین دلیل آب ورودی به سیستم، که دارای املاح مختلف است به آب تقریبا خالص تبدیل می گردد. در سیستم آب شیرین کن RO، جریان ورودی به دو جریان آب تصفیه شده و پساب غلیظ تبدیل می شود.

در فرآیند آب شیرین کن RO آب با فشار زیاد از یک سری غشا نیمه تراوا عبور داده می شود. این فشار خارجی از فشار اسمزی طبیعی بیشتر است در نتیجه مولکول های کوچک تر از منافذ غشا عبور می کنند در حالی که مولکول های بزرگ تر، قادر به عبور از غشا نیستند و سپس در جریانی جانبی از کنار غشا عبور داده شده و دفع می گردند. در این فرآیند میکروارگانیسم ها نیز از آب حذف می شوند. به طور کلی این فرآیند برای شیرین کردن آب های شور به کار می رود ولی در سال های اخیر برای حذف آلاینده های خاص نظیر نیترات مورد توجه قرار گرفته است.

آب شیرین کن RO یک روش تصفیه فیزیکی و نوعی فیلتراسیون است که نیاز به مواد شیمیایی ندارد. در اغلب منابع از روش آب شیرین کن به عنوان روشی موفق و اقتصادی در درازمدت برای کنترل آلاینده های آب از جمله نیترات یاد شده است. در این روش علاوه بر نیترات، کل جامدات محلول TDS آب نیز کاهش می یابد. اگر چه فرآیند آب شیرین کن می تواند میکروارگانیسم ها را نیز حذف کند، اما توصیه شده که آب پاک از نظر شاخص باکتریایی ( بدون کلی فرم ) به فرآیند RO وارد گردد.

+ نوشته شده در سه شنبه 21 ارديبهشت 1400ساعت 11:30 توسط پالود | | تعداد بازدید :

روش های تزریق ازن به آب

روش های تزریق ازن به آب

ازن در تماس دهنده به آب تزریق شده و در آن پخش می شود. تماس دهنده می تواند بصورت ستون بلند عمودی، مخزن دو بخشی، ستون بستر آکنده ی شیب دار، همزن ثابت یا یک همزن با سرعت بالا باشد. روش های تزریق ازن به آب شامل :

  1. تزریق هوای غنی از ازن به آب می تواند تحت فشار مثبت توسط یک دیفیوزر صفحه ای متخلخل واقع در کف یا تحت فشار منفی

  2. توسط انژکتور یا نازل ونتوری مانند انجام شود. حباب های ریز ازن و مخلوط هوا باعث انتقال جرم شده و اکسیداسیون و گندزدایی در حوضچه ی تماس رخ می دهد.

وقتی ازن تحت فشار تزریق می شود، باید فشار آن به اندازه ای باشد که بر فشار استاتیکی و افت فشار در دیفیوزرها و لوله ها غلبه کند. اگر تزریق تحت فشار منفی انجام می شود، انژکتور باید برای کشیدن ازن از ازن ژنراتور، ایجاد خلا نماید. کارایی انتقال اکسیژن به غلظت ازن در گاز خوراک، فشار گاز خوراک در نقطه ی تزریق، اندازه ی حباب ازن، دمای آب، وضعیت راه بندها در حوضچه ی تماس و ظرفیت طراحی سیستم بستگی دارد.

در ابتدا ازن وارد شده به آب صرف برطرف کردن نیاز ازن شده و سپس به صورت باقی مانده در آب پایدار می شود. غلظت های معمول باقی مانده ی ازن بین 0/3-0/9 میلی گرم در لیتر قرار دارد.

میزان معمول تزریق ازن بسته به هدف از کاربرد آن ( یعنی گندزدایی، کنترل طعم و بو، کنترل رنگ و کنترل پیش سازهای THM ) بین 1 تا 5 میلی گرم در لیتر متغیر است.

بعلت اختلاط و وجود تلاطم در حوضچه ی تماس، تعیین زمان تماس مشکل است. چندین حوضچه ی تماس اختلاط کامل می تواند به طور سری بهم متصل شده تا شرایط جریان پیستونی بهتر فراهم شود.

در یک سیستم دو بخشی، بخش اول حوضچه ممکن است دو سوم کل ازن را دریافت کرده تا نیاز ازن تامین و ازن باقی مانده حداقل باشد. در بخش دوم، باقی مانده ی دوزاژ ازن برای دستیابی به مقدار باقیمانده ی مطلوب و پایدار به آب اضافه می شود. بهترین راه تعیین دوزاژ ازن، انجام مطالعات پایلون است.

+ نوشته شده در دوشنبه 20 ارديبهشت 1400ساعت 10:40 توسط پالود | | تعداد بازدید :

ممبران آب شیرین کن

ممبران آب شیرین کن

دو نوع از معمول ترین انواع ممبران آب شیرین کن

  • استات سلولز CA
  • پلی آمید PA

اولین ممبران آب شیرین کن RO که آرایشی به صورت مارپیچی دارند. از مواد استات سلولزی ساخته شده اند. اغلی غشاهای CA امروزی از ترکیبات تری استات سلولز / دی استات سلولز با سطح غشای فعال و با ضخامت 0/1 تا 2 میکرون ساخته شده اند. که روی لایه محافظ متخلخلی با ضخامت 100 تا 200 میکرون قرار دارند.

این غشاها به صورت برگشت ناپذیر یا نامتقارن می باشند و تنها زمانی موثر هستند که روی سطح فعال آن ها محلول غلیظی به کار رود.

مزایای ممبران آب شیرین کن CA

مقاومت در مقابل عوامل اکسید کننده مانند کلر آزاد و کلروآمین ها در آب تغذیه کننده تا غلظت 1 میلی گرم در لیتر است. این خصوصیت در جایی که احتمال گرفتگی بیولوژیکی زیاد است، اهمیت می یابد.

با توجه به آنکه غشاهای CA در معرض تجزیه شیمیایی و یا پدیده هیدرولیز قرار دارند، اگر چنانچه pH آب تغذیه کننده در خارج از محدوده 3/5 تا 7/5 باشد، اغلب سیستم ها به تزریق اسید نیاز دارند. تثبیت pH آب تغذیه کننده، در حد 6/5 می تواند طول عمر غشا تا 3 سال بیشتر را نتیجه دهد.

استفاده طولانی مدت از فشار بالاتر از 35 بار می تواند باعث فشردگی غیر قابل برگشت لایه متخلخل CA شود.

غشا پلی آمیدی PA

غشاهای پلی آمیدی PA برای اولین بار به شکل رشته های توخالی معرفی شدند اما در حال حاضر اغلب به صورت المان های مارپیچی استفاده می شوند. غشاهای پلی آمیدی امروزی از یک لایه نازک مواد پلی آمید آروماتیک با ضخامت 0/04 تا 0/1 میکرون تشکیل شده اند که بوسیله لایه ای با تخلخل بیشتر و با ضخامت 75 میکرون از جنس پلی سولفون به صورت کمپوزیت لایه نارک حمایت می شوند.

+ نوشته شده در شنبه 18 ارديبهشت 1400ساعت 11:29 توسط پالود | | تعداد بازدید :

تنظیم سختی آب استخر

تنظیم سختی آب استخر


سختی آب معرف وجود املاح خاصی نظیر کاتیون های کلسیم، منیزیم و … است که تشکیل رسوباتی نظیر بی کربنات کلسیم، بی کربنات منیزیم، سولفات کلسیم، سولفات منیزیم و … می دهد اما به طور کلی منظور از سختی، سختی حاصل از کلسیم است.

سختی بالای آب می تواند آن را مستعد رسوب گذاری نماید و البته در صورتی که سختی آب از حد مناسب خود کمتر باشد سبب آسیب دیدن روکش، رنگ و پوسته بتنی خواهد شد. میزان سختی مطلوب آب 180ppm تا 250ppm است که مقدار 200ppm ایده آل است.

بهترین روش برای کاهش سختی آب اضافه نمودن آب تازه به استخر است. برای افزایش سختی آب به اندازه 10ppm می توان به ازای هر 10000Lit آب استخر 110لق کلرید کلسیم یا 140gr سولفات کلسیم به آب اضافه کرد.

در صورتیکه استخر در منطقه ای وجود دارد که سختی آب منطقه بسیار کم است علاوه بر روش فوق باید از مواد ضدعفونی کننده با پایه کلسیم استفاده کرد. مقدار سختی ناشی از کلسیم در جکوزی باید بین 150ppm تا 200ppm باشد.

+ نوشته شده در يکشنبه 12 ارديبهشت 1400ساعت 16:37 توسط پالود | | تعداد بازدید :

تنظیم ph آب استخر

تنظیم pH آب استخر

همواره باید دانست که کاهش pH باید با دقت بیشتری انجام شود. در استخرها pH را بصورت پله ای و حداکثر با گام های 0.3 کاهش می دهند. برای کاهش pH می توان به آب، اسیدهیدروکلریدریک، بی سولفیت سدیم تزریق نمود. بطور کلی برای کاهش pH آب به میزان 0.1 تا 0.3 به ازای هر 10000Lit آب استخر، 100ml اسید هیدروکلریدریک یا 120gr بی سولفات سدیم به آب اضافه می کنیم. تزریق اسید نباید در اسکیمر انجام شود زیرا سبب آسیب دیدن تجهیزات، لوله ها و اتصالات می شود.

برای افزایش pH می توان به آب، بی کربنات سدیم، کربنات سدیم و یا هیدروکسید سدیم اضافه کرد. تزریق بی کربنات سدیم با pH برابر 8.2 سبب افزایش تدریجی pH می شود در حالی که تزریق کربنات سدیم با pH برابر 12.1 سبب افزایش زیاد pH و هیدروکسید سدیم با pH برابر 14 سبب افزایش جهشی pH می شود. لازم به یادآوری است که تزریق مواد اسیدی و یا قلیایی باید به صورت غیر غلیظ و محلول در آب باشد و حداقل نسبت حجمی این مواد به آب 10.1 است.

+ نوشته شده در شنبه 11 ارديبهشت 1400ساعت 16:07 توسط پالود | | تعداد بازدید :

مزایای استفاده از ازن در گندزدایی استخر

مزایای استفاده از ازن ژنراتور استخر

  • ازن pH خنثی دارد و تاثیر کمی بر عوامل متعادل کننده آب دارد.
  • ازن یک ضدعفونی کننده بسیار انعطاف پذیر است و بسته به موارد استعمال، کاربردهای بسیاری در ضدعفونی کردن هوا، آب، محیط ( دیوارها، کف زمین، سطوح )، لباس های کار، اجسام و لوازم مختلف و مواد را دارد.
  • بر خلاف ضد عفونی کننده های معمول مانند: کلر، فرمالین و موادشیمیایی دیگر، اکسیداسیون با ازن، هیچگونه مواد سمی یا مضری برجای نمی گذارد.
  • به سبب آنکه ازن از لحاظ سرعت ضدعفونی کنندگی قدرتی بیش از سه هزار برابر کلر را داراست و از آنجا که پس از واکنش هیچ ماده آلاینده جدیدی بر جای نمی گذارد، بیشتر مورد توجه متخصصین قرار گرفته است. باید توجه داشت که تعدادی از تک یاخته ها و ویروس های مقاوم در برابر دوزهای مورد استفاده کلر، کماکان در آب های تصفیه شده در تصفیه خانه های متعارف زنده می مانند.
  • اکسیژن فعال ( ازن ) قوی ترین و موثرترین از بین برنده و رفع کننده بوهای نامطبوع مانند گازهای شیمیایی ( آروماتیک ها و … ) و بوهای ناشی از حیوانات، کپک و قارچ، دود دخانیات و … است.
  • ازن به نحو مطلوب و بسیار موثری انواع آلودگی های میکروبی را از بین می برد. ویژگی هایی نظیر قابلیت تجزیه ترکیبات سمی شیمیایی و نیز کشتن انواع میکروارگانیزم ها، اعم از باکتری ها و ویروس ها، اکسیژن فعال را به مهمترین عامل پاک کننده و ضدعفونی کننده محیط تبدیل کرده است.

قابلیت اکسید نمودن ازن از کلر بسیار بیشتر است

دلایل کافی نبون گندزدایی آب استخر با ازن ژنراتور
  • ازن سریع با آلاینده ها واکنش نشان داده و تجزیه می شود و مانند سایر آلاینده ها خاصیت ماندگاری یا پسماند ندارد.
  • بوی ازن حتی در غلظت های پایین ( کمتر از 0/05ppm ) بسیار نامطبوع و زننده است.
  • اگر چه نهادهای بهداشتی تنفس 0/05ppm را ایمن و بی خطر دانسته اند اما تماس طولانی مدت با ازن سبب تحریک پوست و ایجاد خارش می شود و ممکن است دستگاه تنفسی دچار آسیب شود، بنابراین میزان غلظت ازن تزریقی باید در حدی باشد که آب قبل از ورود به استخر تمام ازن خود را از دست بدهد.
اما چرا اکثر استاندارها استفاده توام کلر و ازن را توصیه نموده اند؟
  • ازن باعث از بین رفتن ترکیبات مضر کلر مانند هالومتان ها و کلرآمین می شود ، که این دو ماده عامل بروز سرطان در شناگران و ایجاد بو در هوای سوله می باشند.
  • ازن سبب حذف میکروارگانیزم های بیماری زایی که در برابر کلر مقاوم هستند، مانند آلودگی انگلی که در استخر کودکان بسیار شایع است می شود.
  • ازن سبب انعقاد ذرات معلق در آب استخر شده و با چسبیدن این ذرات به هم و در دام افتادن آنها در فیلتر، موجب شفافیت آب می شود.
  • استفاده از ازن سبب می شود مصرف کلر به 20% مصرف اولیه خود برسد.
+ نوشته شده در چهارشنبه 8 ارديبهشت 1400ساعت 12:35 توسط پالود | | تعداد بازدید :

چگونگی تصفیه آب استخر

چگونگی تصفیه آب استخر

خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی و همچنین غلظت مواد موجود در آب استخر و جکوزی همواره باید تحت کنترل و در محدوده مشخص شده توسط استاندارهای معتبر باشد. در غیر این صورت پس از گذشت مدت کوتاهی از بهره برداری استخر و یا جکوزی، آب آن تبدیل به کلکسیونی از انواع آلودگی ها و مواد تهدید کننده سلامتی خواهد شد.تصفیه آب استخر برای استخرهای شنا بشدت ضروری است.

آب استخرهای شنا اگرچه غیرقابل آشامیدن عنوان می شود اما به لحاظ کیفیت و خصوصیات باید بسیار نزدیک به آب آشامیدنی باشد چرا که همواره با بدن شناگران در تماس است و ممکن است به صورت اتفاقی توسط شناگران خورده شود.

خاصیت حلال بودن آب در برابر بسیاری از مواد آلی و معدنی، آن را مستعد آلوده شدن و تغییر خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی کرده است. از این رو آب می تواند ناقل بیماری هایی نظیر بیماری های عفونی پوستی، جوش، زگیل، بیماری های قارچی، عفونت گوش و چشم و بینی، حصبه، هپاتیت نوع A شود.

خواص فیزیکی آّب که باید در استخر کنترل شود عبارت است:

  • جامدات معلق
  • میزان کدر بودن
  • دما
  • رنگ

خواص شیمیایی آب که باید در استخر کنترل شود عبارت است:

  • کل جامدات محلول در آب
  • قلیاییت
  • سختی
  • pH

آن دسته از خواص بیولوژیکی مضر آب که شامل میکروارگانیسم های بیماری زا هستند و باید در استخر کنترل شود عبارتند از:

  • باکتری ها
  • ویروس ها
  • تک یاخته ها
  • کرم های انگلی
انواع ذرات موجود در آب استخر

ذرات جامد در آب می توانند به صورت مخلوط و معلق TSS و یا بصورت محلول TDS در آب وجود داشته باشند. TSS جامداتی هستند که ضمن عبور از فیلتر، از آب جدا می شوند اما TDS ذرات کوچک تر از 0.45 میکرومتر را گویند که در آب محلول هستند و فیلتر قادر به جداکردن آنها از آب نیست.

TDS آب استخر می تواند حداکثر تا 2000ppm افزایش یابد و این به معنای رسوب گذار بودن آب استخر نیست اما بالا بودن TDS سبب افزایش کدری آب و مشکلات حاصل از آن می شود.

TDS آب استخر در درجه نخست تابع آب منطقه است اما مهمترین عاملی که سبب افزایش TDS آب استخر می شود تبخیر آب از سطح استخر است.

برای کاهش TDS آب استخر، می توان کسری از آب استخر را با آب تازه تعویض نمود و یا از مواد منعقدکننده ذرات نظیر آلوم و ازن استفاده نمود. آلوم یا همان سولفات آلومینیوم ماده منعقدکننده متداولی است که قبل از فیلتر به داخل آب تزریق می شود تا ذرات ریز به یکدیگر بچسبند و قابلیت به تله افتادن در فیلتر را پیدا کنند.

PH

pH معیاری است که به کمک آن توان اسیدی و یا قلیایی ( و نه معیار خورندگی و یا رسوب گذاری ) آب را در قالب یک عدد بیان می دارد و گستره آن از صفر تا 14 می باشد که عدد 7 معرف خنثی بودن سیال است.

در صورتیکه عدد pH زیر 7 باشد احتمال آنکه آب خاصیت خورندگی پیدا کند بسیار زیاد است از این رو عدد 7 در سیستم های تاسیساتی یک زنگ خطر بحساب می آید و سیستم باید از ادامه کار متوقف شود هرچند که pH زیر 7 سبب تورم و سوزش چشم می شود.

بالا بودن pH نیز سبب کدری آب می شود و احتمال ایجاد رسوب در استخر و تجهیزات آن بسیار افزایش می یابد.

بطور کلی موارد زیر کنترل pH را الزامی می کند.

  1. جلوگیری از آسیب دیدن تجهیزات بر اثر خاصیت اسیدی و یا قلیایی بودن آب
  2. حفظ شرایط سالم بودن آب برای شناگران
  3. حفظ کارایی مواد ضدعفونی کننده خصوصا کلر

ناحیه قابل قبول pH آب استخر بازه 7.2 تا 7.8 که توسط تزریق مواد قلیایی pH آب افزایش می یابد و با تزریق مواد اسیدی pH کاهش می یابد.

تنظیم pH آب استخر

همواره باید دانست که کاهش pH باید با دقت بیشتری انجام شود. در استخرها pH را بصورت پله ای و حداکثر با گام های 0.3 کاهش می دهند. برای کاهش pH می توان به آب، اسیدهیدروکلریدریک، بی سولفیت سدیم تزریق نمود. بطور کلی برای کاهش pH آب به میزان 0.1 تا 0.3 به ازای هر 10000Lit آب استخر، 100ml اسید هیدروکلریدریک یا 120gr بی سولفات سدیم به آب اضافه می کنیم. تزریق اسید نباید در اسکیمر انجام شود زیرا سبب آسیب دیدن تجهیزات، لوله ها و اتصالات می شود.

برای افزایش pH می توان به آب، بی کربنات سدیم، کربنات سدیم و یا هیدروکسید سدیم اضافه کرد. تزریق بی کربنات سدیم با pH برابر 8.2 سبب افزایش تدریجی pH می شود در حالی که تزریق کربنات سدیم با pH برابر 12.1 سبب افزایش زیاد pH و هیدروکسید سدیم با pH برابر 14 سبب افزایش جهشی pH می شود. لازم به یادآوری است که تزریق مواد اسیدی و یا قلیایی باید به صورت غیر غلیظ و محلول در آب باشد و حداقل نسبت حجمی این مواد به آب 10.1 است.

سختی

سختی آب معرف وجود املاح خاصی نظیر کاتیون های کلسیم، منیزیم و … است که تشکیل رسوباتی نظیر بی کربنات کلسیم، بی کربنات منیزیم، سولفات کلسیم، سولفات منیزیم و … می دهد اما به طور کلی منظور از سختی، سختی حاصل از کلسیم است.

سختی بالای آب می تواند آن را مستعد رسوب گذاری نماید و البته در صورتی که سختی آب از حد مناسب خود کمتر باشد سبب آسیب دیدن روکش، رنگ و پوسته بتنی خواهد شد. میزان سختی مطلوب آب 180ppm تا 250ppm است که مقدار 200ppm ایده آل است.

بهترین روش برای کاهش سختی آب اضافه نمودن آب تازه به استخر است. برای افزایش سختی آب به اندازه 10ppm می توان به ازای هر 10000Lit آب استخر 110لق کلرید کلسیم یا 140gr سولفات کلسیم به آب اضافه کرد.

در صورتیکه استخر در منطقه ای وجود دارد که سختی آب منطقه بسیار کم است علاوه بر روش فوق باید از مواد ضدعفونی کننده با پایه کلسیم استفاده کرد. مقدار سختی ناشی از کلسیم در جکوزی باید بین 150ppm تا 200ppm باشد.

کدری

کدری ویژگی از آب است که توانایی آن را در عبور، جذب و یا پراکندگی نور بیان می دارد. کدری در اثر وجود ذرات معلق و کلوئیدی با قطر 5 تا 500 نانومتر در آب ایجاد می شود. برای سنجش و بیان کدری توسط یک عدد روش های گوناگونی وجود دارد که هر کدام کدری را با واحدی خاص بیان می دارد.

کدر شدن خاصیت نامطلوب و خطرناکی برای آب بحساب می آید چرا که سبب ایجاد سطوحی برای جذب میکروارگانیزم ها شده و همچنین سبب بوجود آمدن مانع برای برخورد مناسب مواد ضدعفونی کننده با میکروارگانیزم ها می شود. استاندار ملی حداکثر 0.5FTU را برای آب استخر مجاز دانسته است در این شرایط باید کف استخر به وضوح مشخص باشد.

قلیاییت

قلیاییت به مقدار یون هایی از آب که برای خنثی نمودن یون های هیدروژن در واکنش شرکت می کنند، اطلاق می شود. به این ترتیب قلیاییت معیاری برای توانایی آب جهت خنثی سازی اسیدها بحساب می آید. مهمترین المان های قلیایی عبارتند از بی کربنات، کربنات و هیدروکسید از این رو برای افزایش میزان قلیاییت آب می توان این مواد را به آب افزود.

در حالت کلی بی کربنات سدیم تقریبا با ثابت نگه داشتن pH، قلیاییت را افزایش می دهد. کربنات سدیم به صورت توام pH و قلیاییت را افزایش می دهد و هیدروکسید ضمن افزایش قلیاییت مقدار pH را به طور چشمگیر افزایش می دهد. همچنین در صورتیکه خواستار کاهش مواد قلیایی باشیم می توانیم به سیستم آب تازه اضافه کنیم.

منابع آلودگی در آب استخر و جکوزی

بزرگترین منبع آلودگی آب، شناگران حاضر در آن هستند. به گونه ای که تعداد شناگران معرف بار آلودگی در استخر و جکوزی می باشد. بار آلودگی حاصل از شناگران عبارتند از : عرق بدن، ادرار، ترشحات بدن، ریزش مو، ریزش پوست، چرک و کثیفی بدن و مواد آرایشی و بهداشتی

علاوه بر منابع انسانی، ماده حاصل از ترکیب مواد ضدعفونی کننده با آلودگی های موجود در آب، می تواند بسیار بیماری زا و خطرناک باشد مانند ماده حاصل از ترکیب مواد آرایشی و بهداشتی با کلر که تولید ماده سرطان زا می کند.

عواملی که در پاکیزگی آب استخر بسیار موثرند
  1. نحوه چیدمان دریچه های مکش و دهش آب استخر به منظور ایجاد الگوی جریان مناسب
  2. استفاده از مواد ضدعفونی کننده مناسب به منظور نابودی میکروارگانیسم های بیماری زا
  3. استفاده از فیلترهای مناسب جهت جدا نمودن ذرات معلق موجود در آب
  4. دمای آب
  5. استحمام قبل از شنا و وجود حوضچه کلر ضدعفونی کننده پا
  6. نرخ تعویض آب
  7. کنترل تعداد شناگران

دمای آب علاوه بر بحث انرژی کارایی مواد ضدعفونی کننده رابطه معکوسی با دمای آب دارند به طوریکه در دمای بالاتر از 40 درجه سلسیوس تقریبا حلالیت تمام مواد ضدعفونی کننده از بین می رود و آب را باید فاقد مواد ضدعفونی کننده بدانیم.

بار آلودگی نیز با دمای آب رابطه مستقیم دارد به گونه ای که با افزایش دما شدت تعریق بدن افزایش یافته و چربی زیر پوست به صورت فاز مایع از منافذ پوست بیرون می زند همچنین با افزایش دمای آب خاصیت حلالیت آن نیز افزایش یافته بنابراین می تواند میزبان آلودگی بیشتری در خود داشته باشد.

انجام استحمام قبل از شنا و عبور از حوضچه کلر تاثیر چشمگیر و کاملا محسوس بر مواد ضدعفونی کننده مصرفی دارد.

کم بودن زمان نرخ تعویض آب سبب پاکیزگی بیشتر آب می شود و نرخ تعویض آب با بار آلودگی رابطه معکوس دارد.

کنترل خواص شیمیایی و بیولوژیکی آب استخر و جکوزی

در استخرهای نوین خواص شیمیایی و بیولوژیکی آب تحت کنترل قرار می گیرد و متناسب با نیاز مواد لازم ضدعفونی کننده و متعادل کننده خواص آب به آن تزریق می شود.

برای سنجش خواص آب دو روش موجود است:

  1. استفاده از کیت های کنترلی
  2. استفاده از روش تیتراسیون

در روش نخست، کیت کنترلی ضمن تماس با آب نمونه برداری شده آنالیز شیمیایی و بیولوژیکی آن را مشخص می کند ولی تیتراسیون که بسیار پرهزینه اما دقیق است توسط فرآیندهای آزمایشگاهی به پاسخ نهایی می رسد که این روش مخصوص استخرهای بسیار لوکس می باشد.

محل و زمان نمونه برداری از آب بسیار مهم است. بهترین مکان نمونه برداری عمق 40 سانتی متری از سطح آب استخر است که البته نباید در نزدیکی دریچه برگشت یا نواحی مرده استخر صورت بگیرد. همچنین پس اضافه نمودن ماده ای به آب استخر باید فرصت این را بدهیم که آن ماده به صورت همگن در آب توزیع شود که در حالت ایده آل زمان یک بار تعویض آب استخر را در نظر می گیرند. لازم به ذکر است فاصله زمانی نمونه برداری نباید از نیم ساعت کمتر شود زیرا در غیر اینصورت نتایج بدست آمده بیانگر خواص متوسط و واقعی آب استخر نمی باشد.

موگیر تصفیه آب استخر

برای پمپ ها باید یک موگیر قبل از آن پیش بینی شود که کار آن گرفتن مو، پارچه و سایر مواد خارجی معلق در آب قبل از ورود به دهانه مکش پمپ است. البته فیلترها نیز قادر به گرفتن مو و پارچه از آب هستند ولی تمیز کردن آنها از این گونه مواد خارجی دشوارتر است. با تعبیه موگیر قبل از پمپ می توان رشته های بلند مو و پارچه را پیش از اینکه وارد پوسته پمپ شوند از آب جدا نمود. این امر از پیچیدن رشته های مو و پارچه به دور پروانه جلوگیری می نمایند.

موگیر از یک غربال سبدی شکل قابل برداشت و نظافت تشکیل شده که به گونه ای نصب می شود که آب از سمت داخل آن عبور کند. این صافی یا غربال باید مقاوم در برابر خوردگی باشد و قطر سوراخ های آن از 3 میلی متر ( یک هشتم اینچ ) بیشتر نباشد.

همچنین مجموع مساحت های این سوراخ ها باید 10 برابر مساحت مقطع لوله ورودی باشد با چنین مساحتی افت فشار کاهش سافته و طول مدت کارکرد موگیر قبل از نیاز به تمیز کردن آن افزایش پیدا می کند. موگیر بر حسب دبی آبی که قرار است از آن عبور کند تعیین می شود.

فیلتراسیون آب استخر

مواد ضدعفونی کننده ضمن ترکیب شدن و اکسید نمودن میکروارگانیزم ها سبب ایجاد حجم زیادی از ضایعات و ذرات معلق در آب و ته نشین شده در کف استخر می شوند که باید توسط یک الگوی صحیح جریان آنها را از استخر خارج کرده و توسط فرآیندی فیزیکی این ذرات را از مدار آب جدا نمود. نام این فرآیند فیزیکی فیلتراسیون است.

در صنعت استخر و جکوزی، فیلترها به سه دسته زیر تقسیم می شوند:

  1. فیلتر شنی
  2. فیلتر دیاتومی
  3. فیلتر کارتریجی

اینکه هر یک از این فیلترها ازعبور چه قطری از سیال ممانعت به عمل می آورد نکته ای بسیار حائز اهمیت است.

+ نوشته شده در دوشنبه 6 ارديبهشت 1400ساعت 15:33 توسط پالود | | تعداد بازدید :

کلرزنی فاضلاب

کلرزنی فاضلاب


هدف از ضدعفونی کردن فاضلاب یا پساب تصفیه شده از بین بردن کلیه عوامل بیماریزا در آنها و جلوگیری از ورود این عوامل به محیط زیست است، در سالم سازی فاضلاب تصفیه شده علاوه بر از بین بردن کلی فرمها که مشخص ترین ارگانیسم فاضلاب است سایر انواع میکروارگانیزم های موجود در آن نیز غیر فعال خواهد گردید.

مهمترین ماده ای که در حال حاضر برای سالم سازی فاضلاب و پساب تصفیه شده مورد استفاده قرار می گیرد گاز کلر و ترکیبات کلردار نظیر هیپوکلریت کلسیم ( آب ژاول ) و غیره است.

اگر فاضلاب یا پساب تصفیه شده محتوای ترکیبات گوگردی، آهن، ترکیبات ازتی به صورت آمونیاک و نیتریت باشد، قسمت مهمی از گاز کلر با ترکیبات کلردار تزریقی صرف اکسیداسیون این مواد خواهد شد.

در کلرزنی فاضلاب، همواره باید به موارد زیر توجه کرد:

  1. هر چه زمان تماس کلر با فاضلاب بیشتر باشد اثر ضدعفونی کنندگی کلر آن زیادتر خواهد بود.
  2. هرچه درجه حرارت فاضلاب بیشتر باشد اثر ضدعفونی کنندگی کلر زیادتر است.
  3. هر چه pH فاضلاب بالاتر باشد تاثیر کلر در سالم سازی کمتر است.

کلر قادر است کیست های Histolitica و بعضی انواع ویروس مانند Coxacki را نابود نماید.

گاز کلر در کپسولهای 60، 350، 500 و 1000 کیلویی به صورت کلر مایع و یا هیپوکلریت به صورت پودر یا دانه ای با محتوی 50-70 درصد کلر فعال در بازار موجود است.

هیپوکلریت نیز بعد از انحلال در آب و ته نشین شدن اکسید کلسیم مورد استفاده واقع می شود، هر کپسول کلر قادر است 6-10 کیلو کلر در ساعت به فاضلاب تزریق نماید.

حوضهای کلرزنی باید طوری ساخته شود که اولا تماس لازم بین فاضلاب و کلر را برقرار کند، ثانیا سرعت جریان فاضلاب در آنها طوری باشد که مواد معلق موجود در فاضلاب تصفیه شده در آن ته نشین گردد.

عوامل موثر در اختلاط کلر با فاضلاب

عوامل موثر که در اختلاط کلر با فاضلاب و پساب موثر هستند عبارتند از:

  • نوع مواد معلق
  • ویسکوزیته
  • زمان اختلاط و انعقاد
  • شدت بهم زنی


+ نوشته شده در شنبه 4 ارديبهشت 1400ساعت 11:49 توسط پالود | | تعداد بازدید :

مزایای تولید ازن در محل

مزایای تولید ازن در محل

به دلیل کوتاه بودن طول عمر ازن باید این گاز را در محل تولید کرد. از مزایای تولید در محل این است که از مشکلاتی از قبیل حمل و نقل و یا نگهداری در انبار جلوگیری می شود. از دیگر مزایای این گاز این است که وقتی در محل تولید می گردد می تواند از غلظتی برابر با 200000ppm برخوردار شود. هرگاه این گاز در آب آزاد گردد، غلظت آن فقط به چند ppm تنزل می یابد و پس از اینکه قسمتی از گاز آزاد شده در آب، در نهایت به سطح آب و به هوای آزاد می رسد. به سختی می توان غلظت آن را بیش از 0.1 ppm اندازه گیری نمود و پس از مدت کوتاهی اثری از ازن در آب باقی نمی ماند.

ازن برای اولین بار در دهه ی نخست قرن بیستم برای گندزدایی منابع آب در فرانسه مورد استفاده قرار گرفت. کاربرد آن رفته رفته به چندین کشور اروپای غربی و نهایتا به آمریکای شمالی گسترش یافت. بیش از 1000 مورد تاسیسات گندزدایی با ازن در سراسر جهان وجود دارد که تقریبا تمامی آن ها به منظور گندزدایی منابع آب مورد استفاده می باشند. در حدود 200 مورد از تاسیسات در آمریکای شمالی در حال بهره برداری است. یکی از کاربردهای متداول دستگاه ازن ساز در تاسیسات از بین بردن عوامل ایجاد مزه، بو و رنگ است.

تاثیر ازن بر روی دیواره باکتری ها، 51% بیشتر از کلر و از نظر زمانی نیز 3100 برابر سریع تر از کلر عمل می کند.

ازن قابلیت کشتن و از بین بردن میکروارگانیسم های مختلف شامل انواع باکتری ها، قارچ ها، ویروس ها، مخمرها و جلبک ها را دارد. ازن در برابر کیت های پرتوزدایی چون ژیاردیا و کریپتوسپوریدیوم نیز موثر بوده که کلر فاقد این خاصیت است.

+ نوشته شده در سه شنبه 31 فروردين 1400ساعت 10:53 توسط پالود | | تعداد بازدید :